Schemat Modelu MANI
MYŚLĘ
MYŚLĘ to moment zatrzymania — pierwszy, najważniejszy krok świadomej pracy z emocją. To tu pojawia się przestrzeń na zauważenie bodźca, który poruszył nasze wnętrze: słowa, sytuacji, wspomnienia, tonu głosu, napięcia w ciele. MYŚLĘ pomaga przerwać automatyczną reakcję i zobaczyć, co naprawdę się wydarzyło. Ten krok uczy uważności na siebie, odróżniania faktów od interpretacji i skupienia na tym, co dzieje się tu i teraz. To fundament całego modelu, bo bez zatrzymania nie da się zobaczyć, co emocja próbuje nam powiedzieć.
ANALIZUJĘ
Przyglądam się emocji, jej źródłom i temu, co dzieje się w ciele. Odkrywam znaczenie, zanim nadam jej słowa.
NAZYWAM
Wyrażam emocję słowem, aby uspokoić napięcie i uporządkować reakcję. Nadaję uczuciu miejsce i jasność.
INTEGRUJĘ
Łączę emocję z doświadczeniem, by stała się częścią mnie. Uwalniam napięcie i zapisuję nowe, wspierające reakcje.
Pierwsze spotkanie z emocją
To moment, w którym przestajesz działać automatycznie i zaczynasz widzieć, co naprawdę się w Tobie poruszyło. Emocja nie pojawia się bez powodu - zawsze coś ją poprzedza: słowo, spojrzenie, wspomnienie, myśl, sytuacja, której nawet nie zauważyłaś świadomie. W MYŚLĘ uczymy się zatrzymywać tuż przed reakcją. To właśnie wtedy pojawia się to delikatne: „Coś się wydarzyło. Co to było?” Ten krok rozwija uważność, reguluje napięcie i daje dziecku (oraz dorosłemu) pierwszy moment wpływu. Bo dopiero gdy zauważysz bodziec, możesz świadomie przejść dalej — do analizy, nazwania i integracji. MYŚLĘ otwiera drzwi do całego Modelu MANI. Bez niego nie zobaczysz, co emocja próbuje Ci powiedzieć.
Wszelkie materiały publikowane na tej stronie są własnością MANI – Model Świadomego Rozwoju Emocji. Kopiowanie, powielanie, udostępnianie oraz wykorzystywanie ich w całości lub we fragmentach bez pisemnej zgody autorki jest zabronione.